زندگی از نگاه من!

بدیهی است کلیه نوشته ها در این مکان نظرات شخصی نویسنده بوده و ارزش دیگری ندارد!

10 فروردین 1396 ساعت 01:40

جهان وارونه

جای تعجب نیست اگر اغلب تنها و غمگینیم، وقتی کمتر کسی از ما به یاد دارد که نیامده ایم تا بدریم و بکشیم و له کنیم تا به ظاهر کمی بالاتر بایستیم؛

وقتی به خاطر نداریم موفقیت ما در گرو شکست دیگری نیست.

وقتی یادمان رفته محبت و اعتماد کالای گم شده نیست، خودمان از هم دریغش کرده ایم و می کنیم. 

به فراموشی سپرده ایم جوانمردی را، یکرنگی را، وفا و صمیمیت را؛

اما تا می شود در خواب و بیداری نیرنگ زمزمه می کنیم و نقش و نقشه های مان را دوره می کنیم.

در این میانه نه به دشمن رحم می کنیم نه دوست.

همگی ابزار قدرت طلبی و خودخواهی و کامجویی ما هستند. 

بی خبر از آنکه در نهایت بازنده خود ما هستیم، آنکه تنها می ماند به واسطه تهی شدن از خود، از انسان بودن، از آنچه باید می بود.

فاصله ای عجیب از خود گرفته ایم و این به خاطر تمام ندیدن های ماست، چرا که ندیدن دیگری میسر نیست جز آنکه اول خود را نبینیم؛ خرد کردن دیگری لازمه اش اول خرد کردن خود است، کشتن دیگری قبل از کشتن خود ممکن نیست؛ نمی شود به دیگری دروغ گفت اگر پیش از آن به خود دروغ نگفته باشیم.


نظرات (0)
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک : عدم نمایش ایمیل بعد از درج
وب/وبلاگ :