X
تبلیغات
زولا

زندگی از نگاه من!

بدیهی است کلیه نوشته ها در این مکان نظرات شخصی نویسنده بوده و ارزش دیگری ندارد!

11 مهر 1394 ساعت 13:19

عصیانگر

انسان، در تصور آینده، رنج لحظات تلخ را بسیار جدی تر و واقعی تر از لذت لحظات شیرین میتواند در ذهن خود شبیه سازی کند.

ضمن اینکه در مرور گذشته هم، لذت دستاوردهای خود را بسیار سریع تر از رنج شکستها و از دست دادن هایش به فراموشی می سپارد.

انسانهای متمایز دنیا، معدود کسانی هستند که بر ضد این روند تکامل عمومی، عصیان کرده اند.

داروین – کتاب نمایش احساسات در انسان و سایر جانداران

 
چشم هایت آشــوبــی در درونم به راه انداخت که هرگز خاموش نشد 
و لمس دستانت احساسی را  هشیار کرد که هیچگاه افول را تجربه نکرد- حتی در فاصله و جدایی که بر ما رفت. 

آغوشت اما نقل دیگری دارد:
 توقف زمان، 
محو هر آنچه جز من و تو در دنیاست 
و
سکوت محض...
.
.
.
از گذشته جز آرامشم با تو به یادم نمانده است و هنگام تصور آینده نیز جز این نمی بینم... 

تو نیز مانند من عصیانگری آیا؟ یا که چون مردم شهر ... ؟
  
بعدا نوشت: یک زمانی چقدر این نوشته خاص و خصوصی و مخصوص بود .